V dnešnej dobe sa veľa píše o utopení a má to dobrý dôvod, keďže je obdobie, keď sa vylievame do morí a musíme byť v strehu. Ako mi každý deň prejdú očami desiatky článkov, Myslel som si, že som na túto tému prečítal všetko. Až kým som sa neocitol na stránke Maria Vittoneho, ktorý je špičkový záchranár a čítala som jeho príspevok Utopenie nevyzerá ako utopenie

Je to príspevok, ktorý prevracia to, čo sme vedeli alebo si mysleli, že vieme o utopení. V podstate to vysvetľuje, ako sa človek vedľa vás môže topiť a nedostanete žiadne správy. Bol som tak ohromený tým, poštou, že som ho kontaktoval a požiadal o povolenie na preklad a zverejní ho v Aspa online. Tiež ponúkol mu poslať kópiu v Gréci, aby zahŕňala preklady publikovanej spoločne s originálom. Za menej ako hodinu odpovedal na obe áno. Takže tu je článok, v nádeji, že vďaka tejto publikácii môže byť jedného dňa zachránený ľudský život.

Inštinktívna dusivá reakcia (Inštinktívna reakcia na utopenie) – ako ho pomenoval Francesco A. Pia, Ph.D. είναι αυτό που κάνουν οι άνθρωποι για να αποφύγουν την πραγματική ή την εκλαμβανόμενη ως πραγματική ασφυξία μέσα στο νερό. Και δε μοιάζει με αυτή που περιμένουν οι περισσότεροι. Υπάρχει ελάχιστο πιτσίλισμα, καθόλου κούνημα χεριών ή φωνές ή κάλεσμα για βοήθεια οποιουδήποτε είδους. Για να πάρετε μια ιδέα από το πόσο ήσυχος και ήρεμος μπορεί να φαίνεται απ’ έξω ο πνιγμός, σκεφτείτε το εξής: Είναι η υπ’ αριθμόν δύο αιτία θανάτου από ατύχημα στα παιδιά 15 ετών και κάτω (αμέσως μετά από τα ατυχήματα με αυτοκίνητα). Από τα 750 παιδιά που θα πνιγούν μέσα στην επόμενη χρονιά, τα 375 από αυτά θα βρίσκονται σε απόσταση 23 μέτρων από κάποιον γονέα ή άλλον ενήλικα. Στο 10% z týchto utopení, dospelý sa pozerá bez toho, aby tušil, čo sa deje. Utopenie nevyzerá ako utopenie.
Dr. Pia, v článku v magazíne Coast Guard's On Scene, περιέγραψε την ενστικτώδη αντίδραση πνιγμού ως εξής:

1. Εκτός από σπάνιες περιπτώσεις, οι άνθρωποι που πνίγονται δεν είναι σωματικά σε θέση να φωνάξουν για βοήθεια. Το αναπνευστικό σύστημα έχει σχεδιαστεί για την αναπνοή. Η ομιλία είναι δευτερεύουσα λειτουργία. Πρέπει να επιτελείται η αναπνοή, πριν λάβει χώρα η ομιλία.
2. Úst kúriť ľudí umývadlom a je nad hladinou vody striedavo. Το στόμα των ανθρώπων που πνίγονται δε μένει αρκετή ώρα πάνω από το νερό ώστε να μπορέσουν να εκπνεύσουν, να εισπνεύσουν και να φωνάξουν για βοήθεια. Όταν το στόμα των ανθρώπων που πνίγονται είναι πάνω από την επιφάνεια του νερού, εκπνέουν και εισπνέουν γρήγορα ενώ το στόμα τους αρχίζει να βυθίζεται κάτω από την επιφάνεια του νερού.
3. Οι άνθρωποι που πνίγονται δεν μπορούν να κουνήσουν τα χέρια για βοήθεια. Príroda inštinktívne núti rozšíriť svoje ruky po stranách a zatlačte na vodnej hladine. Stlačení na povrchu vody pomocou svoje telo ako páky na to, aby im, aby sa ich ústa z vody dýchať.
4. Κατά τη διάρκεια της Ενστικτώδους Αντίδρασης Πνιγμού, οι άνθρωποι που πνίγονται δεν μπορούν να ελέγξουν τις κινήσεις των χεριών τους. Από άποψη φυσιολογίας οι άνθρωποι που πνίγονται και αγωνίζονται στην επιφάνεια του νερού nemôžu sa prestať dusiť a vykonávať pohyby, ktoré by chceli, ako je mávanie o pomoc, pohybovať smerom k záchranca, alebo natiahnuť ruky chytiť záchranné vybavenie.
5. Od začiatku do konca inštinktívnej reakcie utopenia zostávajú telá ľudí vo vode vzpriamené, bez akejkoľvek stopy podporných kopov nôh. Pokiaľ ho nezachráni vyškolený plavčík, topiaci sa ľudia sa môžu dostať na hladinu vody iba tým 20 ako 60 sekúnd predtým, než sa potopia.

[Zdroj: On Scene Magazine: jeseň 2006 (stránku 14)]

To neznamená, že človek volá o pomoc a náhle trhavé pohyby a tváre bez vážnu otázku - je stresujúce situácie, vo vode. Χωρίς να είναι πάντα παρούσα πριν την ενστικτώδη αντίδραση πνιγμού η αγχώδης κατάσταση στο νερό δε διαρκεί πολύ – αλλά αντίθετα με ό,τι συμβαίνει στον πραγματικό πνιγμό, τα θύματα αυτά είναι ακόμα σε θέση να βοηθήσουν στη διάσωσή τους. Μπορούν να πιάσουν σκοινιά διάσωσης, σωσίβια, κ.λ.π.

Δώστε επίσης προσοχή τα εξής σημάδια πνιγμού:

• Κεφάλι χαμηλά στο νερό, στόμα στο επίπεδο της επιφάνειας του νερού
• Κεφάλι που γέρνει προς τα πίσω, στόμα ανοιχτό
• Βλέμμα παγωμένο και άδειο, που δεν μπορεί να εστιάσει
• Μάτια κλειστά
• Μαλλιά πάνω στο μέτωπο ή στα μάτια
• Δε χρησιμοποιούν πόδια – σε κάθετη θέση
• Ασθμαίνουν ή αγκομαχούν
• Προσπαθούν να κολυμπήσουν προς μία συγκεκριμένη κατεύθυνση αλλά δεν τα καταφέρνουν
• Προσπαθούν να γυρίσουν ανάσκελα
• Vyzerá to tak, že sa pokúšajú vyliezť po neviditeľnom rebríku

Takže ak jeden z posádky spadne cez palubu a všetko vyzerá v poriadku – nebuďte si takí istí. Niekedy je najčastejšou známkou toho, že sa niekto topí je, že nevyzerajú ako utopenie. Μπορεί να φαίνεται σαν να κολυμπά όρθιος κουνώντας χέρια και πόδια κοιτάζοντας προς στο κατάστρωμα. Ένας καλός τρόπος για να σιγουρευτείτε; Ρωτήστε τον «Είσαι εντάξει;» Αν είναι σε θέση να απαντήσει, προφανώς είναι. Αν σας κοιτάξει με ένα άδειο βλέμμα, μπορεί να έχετε λιγότερο από 30 δευτερόλεπτα για να τον φτάσετε. Και γονείς – τα παιδιά που παίζουν στο νερό κάνουν φασαρία. Αν τυχόν ησυχάσουν, τα πλησιάζετε για να μάθετε γιατί.

(mikroimegaloi.gr/content/ο-πνιγμός-δε-μοιάζει-με-πνιγμό)